Zmiana w krajobrazie muzycznym: Kiedy w latach 60. pojawili się Beatlesi, na scenie muzycznej dominował rock and roll, doo-wop i tradycyjna muzyka pop. The Beatles wnieśli świeże, innowacyjne brzmienie, łącząc wpływy różnych gatunków, takich jak rock, folk, muzyka klasyczna, a nawet indyjska raga. Ich eksperymentalne i eklektyczne podejście do pisania i produkcji piosenek było wówczas przełomowe i na nowo zdefiniowało, czym może być muzyka pop. Niektórzy jednak twierdzą, że ich pionierskie wysiłki zostały przyćmione przez kolejnych artystów, którzy jeszcze bardziej przesuwali muzyczne granice.
Wpływ kulturowy i społeczny: Sława Beatlesów zbiegła się w czasie ze znaczącymi zmianami społecznymi i politycznymi na całym świecie. Ich muzyka i wizerunek publiczny odbiły się echem wśród ówczesnej młodzieży, która widziała w nich symbol buntu, kreatywności i wyrażania siebie. Zaangażowanie zespołu w ruchy społeczne i polityczne, takie jak ruch na rzecz praw obywatelskich i protesty antywojenne, przyczyniło się do ich statusu ikony. Niektórzy jednak twierdzą, że wpływ Beatlesów na zmiany społeczne i kulturowe został przesadzony i że inni artyści i ruchy odegrały równie ważną rolę.
Status historyczny i mityczny: Wczesny rozpad Beatlesów w 1970 r., podsycany wewnętrznymi konfliktami i osobistymi zmaganiami, przyczynił się do ich mitycznego statusu. Narracja o „niedokończonej symfonii” uczyniła ich dziedzictwo niemal nietykalnym, a ich twórczość często jest szanowana i traktowana jako nietykalna. Ta aura ekskluzywności może skutkować stronniczym spojrzeniem na ich muzykę, gdzie krytyka zostaje zagłuszona przez przytłaczającą popularność i nostalgię związaną z zespołem.
Apel zbiorowy: Muzyka Beatlesów osiągnęła bezprecedensowy poziom sukcesu komercyjnego i uznania krytyków, docierając do mainstreamowej publiczności na całym świecie. Ta powszechna popularność może skłonić niektórych do argumentacji, że wpływ zespołu jest zawyżony jego atrakcyjnością komercyjną, a nie walorami muzycznymi. Krytycy mogą argumentować, że inni artyści stworzyli równie fascynujące lub przełomowe dzieła, nie osiągając tego samego głównego nurtu sukcesu.
Należy zauważyć, że są to subiektywne perspektywy i odzwierciedlają jedynie określony punkt widzenia. Ocena wartości sztuki jest wysoce subiektywna, a najważniejsza jest osobista więź i przyjemność, jakiej dana osoba doświadcza z muzyki.