Lutnia to instrument szarpany, popularny w Europie w okresie renesansu i wczesnego baroku. Ma zaokrąglony korpus i gryf z progami. Gra się na nim poprzez szarpanie strun palcami. Lutnia była używana w różnych gatunkach, w tym w muzyce solowej, muzyce kameralnej i operze.
Jednak popularność lutni zaczęła spadać w okresie późnego baroku, kiedy stopniowo zastępowano ją klawesynem. Klawesyn to instrument klawiszowy, który wytwarza dźwięk poprzez szarpanie strun za pomocą kolców. Była głośniejsza i bardziej wszechstronna niż lutnia i lepiej pasowała do większych, bardziej złożonych form muzycznych okresu baroku.