W epoce klasycznej (1750-1830) sonata nie była przeznaczona wyłącznie dla muzyków zawodowych. Sonaty z pewnością były wykonywane przez muzyków zawodowych w oprawach koncertowych, ale cieszyły się także popularnością wśród muzyków-amatorów i melomanów. Popularność sonaty jako formy muzycznej wykraczała poza sferę profesjonalną ze względu na jej dostępność i przydatność do wykonywania w różnych warunkach, takich jak domowe muzykowanie, spotkania salonowe i prywatne koncerty.