1. Wibracje mechaniczne: Szarpanie struny powoduje jej szybkie wibracje w przód i w tył. Wibracje te mają charakter mechaniczny i wiążą się z ruchem samej struny.
2. Propagacja fal: Gdy struna wibruje, wytwarza fale przemieszczające się wzdłuż jej długości. Fale te nazywane są falami poprzecznymi, w których cząstki struny poruszają się prostopadle do kierunku rozchodzenia się fali.
3. Produkcja dźwięku: Wibrująca struna powoduje wibrację otaczającego powietrza. Te wibracje powietrza są odbierane przez nasze uszy jako dźwięk. Częstotliwość dźwięku odpowiada częstotliwości drgań struny, natomiast amplituda odpowiada sile drgań.
4. harmoniczne: Oprócz częstotliwości podstawowej struny gitary wibrują również z wieloma częstotliwościami harmonicznymi. Te harmoniczne to składowe o wyższej częstotliwości, które są powiązane z częstotliwością podstawową za pomocą stosunków liczb całkowitych. Dodają bogactwa i złożoności brzmieniu gitary.
5. Barwa: Połączenie częstotliwości podstawowej, harmonicznych i innych właściwości akustycznych tworzy niepowtarzalną barwę lub ton struny gitarowej. Każdy rodzaj strun (np. nylonowa, stalowa, owinięta) i każda konstrukcja gitary ma wpływ na ogólne brzmienie i barwę instrumentu.
6. Utrzymanie: Czas, przez który struna gitary wibruje i wytwarza dźwięk po szarpnięciu, nazywa się podtrzymaniem. Zależy to od kilku czynników, w tym materiału i napięcia struny, charakterystyki tłumienia korpusu gitary oraz techniki gracza.
Wzajemne oddziaływanie tych zjawisk fizycznych pozwala gitarzystom na tworzenie szerokiej gamy dźwięków i muzyki za pomocą swoich instrumentów.