Ilość dźwięku wytwarzanego przez bęben zależy od wielu czynników, w tym od rozmiaru i grubości naciągu, napięcia naciągu oraz siły, z jaką uderza się w naciąg. Kiedy w naciąg bębna uderza się mocniej, wibruje on mocniej i wytwarza silniejszą falę dźwiękową.
Zależność pomiędzy siłą uderzenia a głośnością dźwięku nie jest liniowa. Innymi słowy, podwojenie siły uderzenia nie podwaja głośności dźwięku. Zamiast tego głośność dźwięku wzrasta logarytmicznie, co oznacza, że każde podwojenie siły uderzenia powoduje coraz mniejszy wzrost głośności.
Logarytmiczna zależność pomiędzy siłą uderzenia a głośnością dźwięku wynika ze sposobu, w jaki ludzkie ucho odbiera dźwięk. Ucho jest bardziej wrażliwe na zmiany głośności przy niższych poziomach niż przy wyższych poziomach. Dlatego w cichym pomieszczeniu słychać szept, a głośny hałas nawet z daleka.
Logarytmiczna zależność między siłą uderzenia a głośnością dźwięku wyjaśnia również, dlaczego można grać na bębnie bardzo cicho, nie wytwarzając zauważalnego dźwięku. Dzieje się tak dlatego, że ucho jest mniej wrażliwe na zmiany głośności na niższych poziomach.