- obój posiada charakterystyczne i wyraziste brzmienie, które odróżnia go od innych instrumentów.
- Jego przenikliwy i lekko nosowy dźwięk dobrze nadaje się zarówno do fragmentów lirycznych, jak i dramatycznych, co czyni go wszechstronnym instrumentem do różnych gatunków muzycznych.
- W okresie baroku i klasycyzmu obój zyskiwał coraz większe znaczenie w muzyce orkiestrowej.
- Kompozytorzy tacy jak Bach, Handel i Mozart często używali oboju w partiach solowych i obbligato w swoich utworach, pokazując możliwości instrumentu.
- Ulepszenia w projektowaniu i konstrukcji oboju przyczyniły się do jego popularności.
- Rozwój systemu klawiszy sprawił, że instrument stał się bardziej grywalny technicznie i pozwolił na większą elastyczność chromatyczną.
- Gdy obój zyskał na znaczeniu, kompozytorzy zaczęli pisać utwory solowe specjalnie na ten instrument.
- Koncerty, sonaty i inne utwory podkreśliły techniczne i ekspresyjne walory oboju i dodatkowo przyczyniły się do jego popularności jako instrumentu solowego.
- Obój znalazł swoje miejsce także w zespołach muzyki kameralnej, takich jak tria, kwartety i kwintety dęte.
- Jego wyjątkowa barwa dobrze komponuje się z innymi instrumentami, dodając głębi i koloru kompozycjom muzyki kameralnej.