W dłuższym instrumencie fale dźwiękowe muszą pokonać większą odległość, zanim zostaną odbite. Oznacza to, że częstotliwość fal dźwiękowych jest niższa, co skutkuje niższym tonem. I odwrotnie, w przypadku krótszego instrumentu fale dźwiękowe muszą pokonać krótszą odległość, zanim zostaną odbite. Oznacza to, że częstotliwość fal dźwiękowych jest wyższa, co skutkuje wyższym tonem.
Zasadę tę można zaobserwować w różnych instrumentach. Na przykład najdłuższe struny gitary lub basu wytwarzają najniższe dźwięki, podczas gdy najkrótsze struny wytwarzają najwyższe dźwięki. Jest to zgodne z zależnością między długością instrumentu a wysokością dźwięku.
Różnica w wysokości między instrumentami długimi i krótkimi jest również widoczna w instrumentach dętych. W dłuższym instrumencie dętym, takim jak puzon lub tuba, słup powietrza pokonuje większą odległość, zanim opuści instrument. Oznacza to, że częstotliwość fal dźwiękowych jest niższa, co skutkuje niższym tonem. Natomiast w krótszym instrumencie dętym, takim jak flet lub klarnet, słup powietrza pokonuje krótszą odległość, zanim opuści instrument. Oznacza to, że częstotliwość fal dźwiękowych jest wyższa, co skutkuje wyższym tonem.
Rozumiejąc związek między długością instrumentu a wysokością dźwięku, muzycy mogą kontrolować wysokość wytwarzanego dźwięku. Dzięki temu mogą odtwarzać muzykę o szerokim zakresie tonów, od wysokich do niskich.