1. Technika wirtuozowska: Liszt posiadał niezwykłe zdolności techniczne, które przesuwały granice tego, co uważano za możliwe na fortepianie. Wprowadził złożone techniki palcowe, w tym skoki, arpeggia i szybkie przejścia gamy, które wymagały ogromnej zwinności i zręczności.
2. Transkrypcje i parafrazy: Liszt przejął istniejące dzieła, często o tematyce operowej, i przekształcił je w genialne utwory na fortepian solo. Te transkrypcje i parafrazy pokazały jego zdolność do przekładania tekstur orkiestrowych i linii wokalnych na unikalne możliwości fortepianu.
3. Format motywu: Liszt był pionierem koncepcji solowych recitali fortepianowych, obejmujących programy składające się wyłącznie z utworów fortepianowych. Ten powszechny dziś format pozwolił pianistom zaprezentować szeroką gamę muzyki i zademonstrować swoją wizję artystyczną.
4. Styl wykonania: Liszt wprowadził styl przedstawienia dramatycznego i teatralnego. Połączył ekspresyjne gesty, przesadną dynamikę i ruch fizyczny, przykuwając uwagę publiczności w sposób, jakiego nie udało się żadnemu pianiście wcześniej.
5. Kolory orkiestrowe: Liszt eksperymentował z nowymi brzmieniami i teksturami orkiestrowymi na fortepianie. Wykorzystał całą gamę klawiatury, wykorzystując możliwości instrumentu do imitowania brzmienia orkiestry.
6. Interpretacja romantyczna: Liszt wniósł do muzyki fortepianowej romantyczną wrażliwość, kładąc nacisk na poetycką ekspresję i muzyczną swobodę. Często improwizował podczas występów, zacierając granice pomiędzy kompozycją a interpretacją.
7. Muzyka programowa: Liszt komponował dzieła programowe, w których muzyka przedstawia historię lub przekazuje ideę pozamuzyczną. Przykładami takiego podejścia są jego „Années de Pèlerinage” („Lata pielgrzymek”) i „Harmonies poétiques et religieuses” („Harmonie poetyckie i religijne”).
8. Innowacje w składzie: Liszt rozszerzył tradycyjne formy muzyki fortepianowej, takie jak sonata i koncert, przesuwając granice harmoniczne i łącząc wiele gatunków w jedno dzieło.
9. Nauczanie i wpływ: Liszt stał się szanowanym nauczycielem gry na fortepianie, będącym mentorem i inspiracją dla pokolenia pianistów, w tym wielu, którzy sami stali się wpływowymi kompozytorami i wykonawcami.
10. Przekraczanie tradycji: Liszt zerwał z konwencjonalnymi zasadami i oczekiwaniami dotyczącymi gry na fortepianie, otwierając przed pianistami i kompozytorami nowe możliwości eksploracji.
Łącząc swoją niesamowitą wirtuozerię, nowatorskie techniki kompozytorskie i pasję do muzyki, Franciszek Liszt przekształcił fortepian w dynamiczny i ekspresyjny instrument, potrafiący jak nigdy dotąd oddziaływać na wyobraźnię i emocje publiczności.