1. Wibrato :Jest to technika, w której wykonawca zmienia wysokość dźwięku nieco powyżej i poniżej nominalnej, tworząc w dźwięku efekt pulsowania lub migotania.
2. Artykulacja :Odnosi się do sposobu, w jaki wykonawca rozpoczyna i kończy nuty. Różne techniki artykulacji mogą dawać różnorodne efekty, takie jak tonguing (używanie języka do artykułowania nut), staccato (krótkie, oddzielone nuty) i legato (gładkie, połączone nuty).
3. Dynamika :Odnosi się do głośności lub głośności dźwięku. Wykonawca może zmieniać dynamikę, aby stworzyć kontrast i ukształtować frazę muzyczną.
4. Zadęcie :Odnosi się to do sposobu, w jaki wykonawca ustawia usta i mięśnie twarzy, aby wytworzyć dźwięk na flecie. Subtelna regulacja zadęcia może zmienić ton i barwę fletu.
5. Oddychanie :Sposób, w jaki wykonawca oddycha, może również wpływać na dźwięk fletu. Głębokie i kontrolowane oddychanie może pomóc w uzyskaniu spójnego i dźwięcznego dźwięku.
6. Ozdoba :Odnosi się to do dodawania ozdobnych nut lub ozdób do melodii. Ozdoby mogą dodać uroku i urozmaicić dźwięk fletu.
7. Techniki rozszerzone :Należą do nich niekonwencjonalne lub eksperymentalne techniki gry, które rozszerzają tradycyjne możliwości fletu, takie jak trzepotanie języka, multifonia i glissanda.
Łącząc te ekspresyjne techniki, flecista może stworzyć szeroką gamę efektów muzycznych i kolorów, wzbogacając swoje muzyczne występy.