Długość taktu ksylofonu określa szybkość jego wibracji. Dłuższe pręty wibrują wolniej niż krótsze, dlatego wytwarzają niższe dźwięki. Dzieje się tak dlatego, że dłuższe pręty mają większą masę, a ich przesuwanie w przód i w tył wymaga więcej energii. Krótsze pręty mają mniejszą masę, więc wibrują szybciej i wytwarzają wyższe tony.
Zależność pomiędzy długością taktu a wysokością generowanego przez niego dźwięku nazywa się relacją częstotliwość-długość. Zależność ta jest taka sama dla wszystkich instrumentów muzycznych, które wytwarzają dźwięk poprzez wibrowanie taktów, takich jak fortepian, harfa i gitara.