1. Przepływ powietrza :Kiedy flecista wdmuchuje powietrze do fletu, tworzy strumień powietrza, który dostaje się do instrumentu przez otwór zadęcia. Ten strumień powietrza jest zazwyczaj kierowany na krawędź otworu zadęcia.
2. Efekt Bernoulliego :Gdy strumień powietrza uderza w krawędź otworu zadęcia, tworzy się obszar niskiego ciśnienia. Wynika to z efektu Bernoulliego, który stwierdza, że wraz ze wzrostem prędkości płynu (w tym przypadku powietrza) jego ciśnienie maleje.
3. Oscylująca kolumna powietrza :Obszar niskiego ciśnienia utworzony przez efekt Bernoulliego powoduje, że powietrze wewnątrz fletu jest zasysane przez otwór zadęcia. Powoduje to zakłócenia lub wibracje w słupie powietrza wewnątrz rowka.
4. Fale stojące :Kolumna powietrza wewnątrz fletu działa jak rezonator. Gdy powietrze wibruje, tworzy fale stojące, które są falami stacjonarnymi, które pozostają nieruchome w przestrzeni. Każda fala stojąca ma określoną częstotliwość i długość fali, które określają wysokość wytwarzanej nuty.
5. Rezonans :Kształt i konstrukcja fletu, w tym jego długość i rozmieszczenie otworów tonowych, są zaprojektowane tak, aby rezonowały z określonymi częstotliwościami. Kiedy flecista wdmuchuje powietrze do fletu i tworzy falę stojącą odpowiadającą jednej z częstotliwości rezonansowych fletu, dźwięk zostaje wzmocniony i wyświetlony.
6. Umiejscowienie palców :Otwierając i zamykając palcami różne otwory tonowe na flecie, fleciści mogą zmieniać długość wibrującego słupa powietrza i w ten sposób kontrolować wysokość wytwarzanych nut.
Podsumowując, wibracje fletu powstają, gdy strumień powietrza jest kierowany przez otwór zadęcia, tworząc obszar niskiego ciśnienia i powodując wibrację słupa powietrza wewnątrz fletu. Fale stojące generowane w flecie rezonują z określonymi częstotliwościami, wzmacniając i emitując dźwięk.