Skąd pochodzą tamburyny?

Tamburyny to instrumenty muzyczne składające się z okrągłej ramy z rozciągniętą membraną i małych metalowych krążków lub dżingli przymocowanych do ramy. Uważa się, że wywodzą się one ze starożytnych kultur, a dowody ich stosowania sięgają X wieku p.n.e.

Uważa się, że tamburyn pochodzi z Azji Środkowej, prawdopodobnie ze starożytnej Mezopotamii (dzisiejszy Irak i Syria). Rozprzestrzenił się na inne regiony, takie jak Egipt, Grecja i Rzym, a ostatecznie na Europę i obie Ameryki.

Tamburyny znaleziono na stanowiskach archeologicznych na Bliskim Wschodzie i są przedstawiane w sztuce i literaturze starożytnego Egiptu. Używano ich także w starożytnych kulturach greckich, rzymskich i żydowskich.

Na przestrzeni wieków tamburyn ulegał różnym modyfikacjom i zmianom w różnych częściach świata. Na Bliskim Wschodzie często nazywa się go „riq” lub „duff” i gra się na nim za pomocą ruchów rąk i technik palców. W muzyce zachodniej jest powszechnie używany jako instrument perkusyjny, szczególnie w muzyce ludowej, popowej i rockowej.