* Rozbudowa sekcji rozwojowej: Beethoven często rozszerzał sekcję dotyczącą rozwoju swoich sonat, umożliwiając bardziej tematyczny rozwój i eksplorację.
* Zwiększenie użycia kontrapunktu: Beethoven w swoich sonatach w większym stopniu wykorzystywał kontrapunkt, tworząc bardziej złożoną i przeplatającą się fakturę.
* Wprowadzenie nowych tematów w podsumowaniu: Beethoven czasami wprowadzał do podsumowania nowe tematy lub materiały, zamiast po prostu powtarzać materiał z ekspozycji.
* Zmiana kluczowych relacji: Beethoven eksperymentował z różnymi kluczowymi relacjami między ekspozycją, rozwinięciem i podsumowaniem, tworząc bardziej zróżnicowaną i dynamiczną strukturę.
* Korzystanie z wielu ruchów: Sonaty Beethovena często składały się z wielu części, z których każda miała swój odrębny charakter i formę.
Zmiany te przyczyniły się do powstania unikalnego i osobistego stylu formy sonatowej Beethovena, co wywarło głęboki wpływ na rozwój gatunku.