Gitary Weissenborn to rodzaj akustycznej gitary ze stalowymi strunami opracowanej w latach dwudziestych XX wieku przez Hermana Weissenborna w Los Angeles w Kalifornii. Wyróżniają się wyjątkową konstrukcją i dźwiękiem, były szczególnie popularne w początkach muzyki hawajskiej.
Gitary Weissenborn mają wydrążony metalowy korpus, zwykle wykonany z aluminium, z drewnianą płytą rezonansową. Korpus jest zazwyczaj prostokątny, z zaokrąglonymi narożnikami i posiada duży, owalny otwór dźwiękowy. Szyjka jest zwykle wykonana z drewna i jest przymocowana do korpusu za pomocą połączenia na jaskółczy ogon.
Struny są zazwyczaj nylonowe lub jelitowe i są strojone na różne sposoby, w zależności od pożądanego dźwięku. Najpopularniejszym strojem jest „klawisz luźny”, w którym struny są dostrojone do niższej wysokości niż standardowe i gra się na nich techniką palca.
Gitary Weissenborn wytwarzają ciepły, łagodny dźwięk z mocną średnicą i wyraźną górą. Są często używane w muzyce bluesowej, folkowej i hawajskiej, są również popularne wśród gitarzystów jazzowych.
Niektórzy znani gracze Weissenborn to Gabby Pahinui, Willie K, Ry Cooder i Jack Johnson.