Bach napisał Suity wiolonczelowe na początku swojej kariery w Köthen w Niemczech, gdzie w latach 1717–1723 pełnił funkcję kapelmistrza księcia Leopolda. Książę był znakomitym muzykiem i wielbicielem wiolonczeli i uważa się, że Bach skomponował suity specjalnie dla wiolonczelisty księcia Leopolda, Christiana Ferdinanda Abla.
Nie ma konkretnych zapisów historycznych ani dokumentacji wyjaśniającej dokładne powody, dla których Bach specjalnie skomponował I Suitę wiolonczelową. Jednak uczeni i muzycy spekulują na temat niektórych potencjalnych motywacji i rozważań:
1. Cel pedagogiczny:Zamiar Bacha w przypadku Suit wiolonczelowych miał przede wszystkim charakter pedagogiczny. Jego celem było stworzenie kompleksowego zestawu utworów, które mogłyby służyć jako systematyczne źródło wiedzy dla wiolonczelistów. Suitę wiolonczelową nr 1 można postrzegać jako punkt wyjścia, zapewniający podstawowe techniki i koncepcje muzyczne dla wiolonczelistów od początkujących do średniozaawansowanych.
2. Demonstracja potencjału wiolonczeli:Bach był utalentowanym kompozytorem i muzykiem, który rozumiał niuanse i możliwości różnych instrumentów. Suita wiolonczelowa nr 1 prezentuje techniczne i ekspresyjne możliwości wiolonczeli, demonstrując jej potencjał jako instrumentu solowego. Rzuca wyzwanie wiolonczeliście, aby zbadali zakres, dynamikę i techniki frazowania swojego instrumentu.
3. Inspiracja twórcza:Bach był płodnym kompozytorem znanym ze swojego twórczego geniuszu. Inspiracje czerpał z różnych stylów i gatunków muzycznych, m.in. muzyki tanecznej, kontrapunktu i improwizacji. Suita wiolonczelowa nr 1 odzwierciedla artystyczną i muzyczną ekspresję Bacha, dając wgląd w jego unikalny styl kompozytorski i kunszt rzemieślniczy.
4. Ofiara muzyczna:Jest możliwe, że Bach skomponował Suitę wiolonczelową nr 1 jako ofiarę muzyczną lub prezent dla księcia Leopolda lub innego mecenasa, który docenił jego talent muzyczny. Służy jako reprezentacja mistrzostwa Bacha w kompozycji i jego oddania muzyce.
Podsumowując, Bach skomponował I Suitę wiolonczelową w ramach swojego celu pedagogicznego, jakim było ukazanie potencjału wiolonczeli i jako twórczy wyraz swojego muzycznego geniuszu. Chociaż konkretne powody powstania tej suity nie są wyraźnie udokumentowane, znaczenie suity polega na tym, że stanowi ona fundamentalne dzieło w repertuarze wiolonczelowym, przyczyniając się do rozwoju technicznego i kunsztu muzycznego wiolonczelistów na przestrzeni dziejów.