Przed ars nova muzykę zapisywano przy użyciu rytmu modalnego, który miał ograniczoną liczbę wzorów rytmicznych, które można było zastosować. Ars nova wprowadziła nowe wartości nut i symbole, które umożliwiły zapisanie złożonych i skomplikowanych wzorów rytmicznych, które wcześniej były niemożliwe. Swoboda ta pozwoliła kompozytorom na tworzenie nowych i wyrazistych form muzycznych, których nigdy wcześniej nie słyszano.