Ostinato można tworzyć przy użyciu różnych instrumentów lub głosów. W muzyce klasycznej często gra na nich bas lub wiolonczela, ale można na nich grać także na innych instrumentach, takich jak fortepian, klawesyn czy gitara. W muzyce ludowej i popularnej ostinata są często grane na instrumentach perkusyjnych, takich jak bęben czy tamburyn.
Ostinato można wykorzystać do różnych celów muzycznych. Mogą zapewnić poczucie rytmu i pulsu, pomóc w stworzeniu nastroju lub atmosfery oraz dodać zainteresowania i różnorodności kompozycji. W niektórych przypadkach ostinata można również wykorzystać do przedstawienia określonych postaci lub obiektów w utworze muzycznym.
Jednym ze znanych przykładów ostinata jest linia basu w Piątej Symfonii Beethovena. To ostinato, składające się z czterech krótkich nut (G-G-G-E-dur), powtarza się przez całą pierwszą część symfonii i pomaga stworzyć poczucie napięcia i podniecenia.
Innym znanym przykładem ostinato jest powtarzająca się figura gitary w piosence Beatlesów „Paperback Writer”. To ostinato pomaga popchnąć piosenkę do przodu i nadaje jej chwytliwy, energetyczny charakter.
Ostinato to wszechstronna technika muzyczna, którą można wykorzystać na wiele sposobów, aby stworzyć interesującą i zapadającą w pamięć muzykę.