Kontekst historyczny :
Fortepian ewoluował od wcześniejszych instrumentów klawiszowych, takich jak klawesyn i klawikord, które miały mniejszy zakres klawiszy. Około XVII i XVIII wieku kompozytorzy zaczęli eksperymentować z muzyką wymagającą szerszego zakresu tonacji, co doprowadziło do opracowania większych klawiatur.
Akustyka i podteksty harmoniczne:
Najniższe i najwyższe dźwięki standardowego 88-klawiszowego fortepianu są dostrojone bardzo blisko pewnych współczynników częstotliwości, które dają przyjemne podteksty harmoniczne. Proporcje te są zakorzenione w zasadach akustyki i teorii muzyki.
Wymagania kompozytorów :
Gdy kompozytorzy tacy jak Beethoven, Liszt, Chopin i inni przesuwali granice kompozycji muzycznej, często żądali instrumentów, które mogłyby wytwarzać szerszy zakres nut i dynamiki. Producenci fortepianów stopniowo odpowiadali na te wymagania, rozszerzając gamę klawiatur.
Czynniki techniczne i produkcyjne:
Rozwój mocniejszych materiałów konstrukcyjnych i udoskonalona inżynieria umożliwiły producentom fortepianów budowanie instrumentów, które wytrzymywały napięcie 88 strun bez naruszania integralności strukturalnej.
Muzyka i repertuar fortepianowy:
Wiele kultowych kompozycji fortepianowych, w tym koncerty, sonaty i inne dzieła uznanych kompozytorów, zostało napisanych z myślą o 88-klawiszowym zakresie. Dzieła te ustanowiły standard w literaturze fortepianowej i wpłynęły na projektowanie przyszłych fortepianów.
Z biegiem czasu 88-klawiszowy fortepian stał się powszechnie akceptowany jako standard zarówno w zakresie wykonawstwa, jak i kompozycji, co czyni go ostoją muzyki klasycznej i wszechstronnym instrumentem do różnych gatunków.