W starożytności smyczki muzyczne występowały w różnych kulturach, w tym w Indiach, Egipcie i Azji Zachodniej. Wraz z rozwojem technologii instrumenty te przekształciły się w harfy i liry, podłączając wiele strun do rezonansowej płyty rezonansowej lub ramy. Pozwoliło to na większą głębię i różnorodność muzyczną.
Lutnie stały się kolejnym rozpowszechnionym instrumentem smyczkowym na Zachodzie, co ostatecznie doprowadziło do powstania różnych instrumentów, takich jak gitary, skrzypce i wiolonczele w okresie renesansu i baroku.