Wynalazek fonografu: Edison opracował i wprowadził na rynek fonograf w 1877 roku. Urządzenie to zrewolucjonizowało technologię audio, umożliwiając ludziom stosunkowo łatwe nagrywanie i odtwarzanie dźwięku. Przed pojawieniem się fonografu muzykę można było odbierać głównie poprzez występy na żywo lub nuty.
Nagrywanie muzyków: Fonograf Edisona stał się chętnie wybieranym instrumentem do nagrywania muzyków różnych gatunków. Na jego urządzeniach nagrywali swoją muzykę artyści reprezentujący różne style muzyczne, od klasyki po folk, udostępniając ją szerszemu gronu odbiorców.
Rozpowszechnianie muzyki: Nagrania muzyczne w postaci cylindrów gramofonowych szybko rozprzestrzeniły się po całym kraju dzięki udoskonalonym metodom produkcji, nagrywania i dystrybucji. Mieszkańcy różnych regionów mogli posłuchać muzyki popularnej nie tylko lokalnie, poszerzając tym samym swoje muzyczne horyzonty.
Występy publiczne: Popularność nagrań muzycznych doprowadziła do różnych form występów publicznych, takich jak koncerty fonograficzne i „muzea figur woskowych”, w których ludzie płacili niewielką opłatę za słuchanie muzyki lub relacji mówionych nagranych na woskowych cylindrach. Wydarzenia te przyciągały tłumy pragnące rozrywki.
Produkcja komercyjna: Firma Thomasa Edisona, Edison Records, stała się jedną z pierwszych i najważniejszych wytwórni płytowych na świecie. Nagrywając znanych artystów i muzyków, Edison pomógł stworzyć rynek nagrań muzycznych i przyczynił się do powstania wytwórni płytowych.
Technologia fonograficzna Edisona otworzyła przed muzykami, przedsiębiorcami i konsumentami nowe możliwości obcowania z muzyką w nowatorski i przystępny sposób. Przygotowało grunt pod szybki rozwój branży nagrań muzycznych, tworząc przestrzeń dla rozpowszechniania i doceniania różnorodnych gatunków muzycznych, które przekraczały granice geograficzne i społeczne.