Gitara elektryczna ma swoje korzenie w latach trzydziestych XX wieku, kiedy muzycy i wynalazcy zaczęli eksperymentować ze sposobami wzmocnienia brzmienia gitar akustycznych. Gitary akustyczne, choć cenione ze względu na ich naturalne brzmienie i rezonans, często nie były słyszalne, szczególnie w dużych salach koncertowych.
Wczesne wysiłki:przetworniki elektromagnetyczne
Jeden z głównych przełomów nastąpił wraz z rozwojem przetworników elektromagnetycznych. Przetwornik składa się z magnesu owiniętego cewką z drutu. Kiedy metalowa struna wibruje w pobliżu przetwornika, wytwarza zmienne pole magnetyczne, które indukuje odpowiedni prąd elektryczny w cewce. Ten słaby sygnał elektryczny można następnie wzmocnić i przesłać do głośnika.
George Beauchamp i gitara na patelni
W 1931 roku gitarzysta George Beauchamp wraz ze swoim partnerem Adolphem Rickenbackerem stworzyli jedną z pierwszych dostępnych na rynku gitar elektrycznych, popularnie zwaną gitarą „Frying Pan”. Frying Pan posiadał pojedynczy przetwornik elektromagnetyczny zamontowany na metalowym stożku rezonatora, co poprawiało projekcję dźwięku.
Wkład Gibsona:ES-150
W tym samym roku Gibson Guitar Corporation wprowadziła na rynek ES-150, pierwszą na świecie gitarę elektryczną, która odniosła komercyjny sukces. Zaprojektowany przez Orville'a Gibsona i Lloyda Loara, ES-150 miał wyraźną konstrukcję pustego korpusu z dwoma przetwornikami elektromagnetycznymi. Jej popularność pomogła w ugruntowaniu pozycji gitary elektrycznej jako opłacalnego instrumentu dla muzyków jazzowych i bluesowych.
Innowacje Leo Fendera
Jedną z najbardziej wpływowych postaci w rozwoju gitary elektrycznej był Leo Fender, który założył firmę Fender Electric Instrument Company w 1946 roku. Fender wprowadził kilka przełomowych innowacji, takich jak gitara elektryczna typu solid-body. Do jego najbardziej kultowych modeli należą Fender Telecaster (1950) i Fender Stratocaster (1954).
Konstrukcja typu solid-body wyeliminowała problemy ze sprzężeniem zwrotnym związane z gitarami z pustym korpusem, umożliwiając zwiększenie głośności i wybrzmiewania. Gitary Fendera charakteryzowały się także innowacyjnymi konfiguracjami przetworników i elektroniką, kształtując brzmienie i definiując estetykę nowoczesnych gitar elektrycznych.
Narodziny rock and rolla
Gitara elektryczna zyskała na popularności w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, stając się instrumentem definiującym wyłaniający się gatunek rock and rolla. Gitarzyści tacy jak Chuck Berry, Bo Diddley i Scotty Moore (gitarzysta Elvisa Presleya) spopularyzowali wykorzystanie gitary elektrycznej w muzyce rockowej, pobudzając wyobraźnię nowego pokolenia muzyków i fanów.
Przez dziesięciolecia gitara elektryczna przeszła liczne udoskonalenia, wraz z postępem w konstrukcji przetworników, elektronice, materiałach i technikach konstrukcyjnych. Dziś pozostaje wszechstronnym instrumentem używanym w wielu gatunkach, od rocka, bluesa i jazzu po pop, country i heavy metal.