1. Przepływ powietrza:Kiedy saksofonista wdmuchuje powietrze do ustnika, tworzy się strumień powietrza, który przepływa przez instrument.
2. Wibracje trzciny:Strumień powietrza uderza w cienki kawałek materiału zwany „trzciną”, znajdujący się wewnątrz ustnika. Stroik wibruje szybko, gdy przepływa nad nim powietrze, generując fale dźwiękowe.
3. Komora rezonansowa:Wibrujący stroik wprawia powietrze wewnątrz korpusu saksofonu w współczulne wibracje, wzmacniając fale dźwiękowe. Kształt i konstrukcja instrumentu, w tym tuba saksofonu, dzwonek i mechanizm klawiszowy, zmieniają i wzmacniają określone częstotliwości, kształtując ogólny ton.
4. Kluczowy mechanizm:Otwierając i zamykając klawisze instrumentu, saksofonista zmienia długość kolumny powietrza wibrującej w saksofonie. Różne kombinacje klawiszy zmieniają wysokość wytwarzanych nut.
5. Zadęcie:Sposób, w jaki saksofonista kształtuje usta i wargi wokół ustnika, wpływa na dźwięk. Kontrolując zadęcie, saksofonista może zmieniać barwę, wysokość i ogólną jakość wytwarzanego dźwięku.
6. Rezonans:Wibracje wytwarzane przez stroik rezonują w korpusie saksofonu, który działa jak rezonator akustyczny. Kształt saksofonu i jego materiały (zwykle metal lub drewno) wpływają na projekcję, klarowność i barwę dźwięku.
7. Pętla sprzężenia zwrotnego:Fale dźwiękowe nadal rezonują wewnątrz saksofonu, wzmacniając i podtrzymując wibracje stroika. Tworzy to pętlę sprzężenia zwrotnego, utrzymującą dźwięk instrumentu tak długo, jak gracz wdmuchuje powietrze przez ustnik.
Podsumowując, dźwięk saksofonu altowego wynika z wibracji stroika, która wprawia kolumnę powietrza w korpusie saksofonu w rezonans, tworząc bogaty i teksturowany dźwięk. Kształt instrumentu, mechanizm klawiszy i technika gracza składają się na wyraźny głos saksofonu altowego.