Tongueing:Jest to technika, w której gracz używa języka, aby przerwać strumień powietrza skierowany na flet. Tworzy odrębny początek każdej nuty, umożliwiając szybką artykulację. Jest to powszechnie stosowane w przypadku notatek staccato.
Staccato:Podczas gry staccato flecista wydaje krótkie i oderwane nuty, tworząc wyraźną i oddzielną artykulację. Osiągnięcie tego wymaga precyzyjnej kontroli strumienia powietrza i języka.
Podwójny język:Ta zaawansowana technika polega na użyciu kombinacji czubka języka i tylnej części języka w celu szybkiego artykułowania nut. Pozwala graczowi na wykonywanie niewiarygodnie szybkich pasaży, naprzemiennie pomiędzy dwiema pozycjami języka, z których każda wytwarza atak staccato.
Trzepotanie językiem:Technika ta charakteryzuje się szybkim trylowaniem lub rolowaniem języka, wytwarzającym wyraźny dźwięk „trzepotania”. Dodaje efektu upiększającego i jest często używany w jazzie i współczesnej grze na flecie.
Płyta wargowa:Niektóre nowoczesne flety mają płytkę wargową zaprojektowaną z określonym otworem lub wycięciem zadęcia. Umieszczenie dolnej wargi nad tym otworem może poprawić artykulację i poprawić technikę języka.
Kluczowe działanie i mechanizm:Kluczowe działanie i mechanizm fletu odgrywają kluczową rolę w ułatwianiu szybkiej artykulacji. Dobrze dopasowane klawisze i mechanizmy pozwalają graczowi na płynne i precyzyjne wykonywanie skomplikowanych fragmentów, zwiększając responsywność instrumentu i możliwości artykulacyjne.
Umiejętnie łącząc te techniki i doskonaląc kontrolę nad instrumentem, fleciści mogą osiągnąć wyjątkową artykulację, pozwalającą im na wykonywanie szybkich i skomplikowanych fragmentów muzycznych z przejrzystością i precyzją.