Kto wynalazł wiolonczelę i w którym roku?

Wiolonczela należy do rodziny skrzypiec, a jej początki sięgają końca XV wieku. Pierwsze wiolonczele powstały w północnych Włoszech i początkowo były znane jako „bassi da braccio” lub „violoncello da spalla”. Te wczesne wiolonczele były mniejsze od współczesnego instrumentu i grało się na nich, trzymając je między nogami lub opierając na klatce piersiowej.

Wiolonczela, jaką znamy dzisiaj, została opracowana w XVII i XVIII wieku przez włoskich lutników, takich jak Andrea Amati, Guarneri del Gesù i Antonio Stradivari. Lutnicy ci udoskonalili konstrukcję wiolonczeli, czyniąc ją większą i bardziej dźwięczną, a także rozwinęli technikę gry na wiolonczeli za pomocą smyczka. W XVIII wieku wiolonczela stała się podstawą orkiestry i była również powszechnie używana jako instrument solowy.