Bartók urodził się w Nagyszentmiklós na Węgrzech (obecnie Sânnicolau Mare w Rumunii). Wcześnie rozpoczął naukę gry na fortepianie i wykazał się wielkim talentem. Później studiował w Królewskiej Akademii Muzycznej w Budapeszcie, gdzie poznał Zoltána Kodály’ego, który stał się jego przyjacielem i współpracownikiem na całe życie.
Na początku XX wieku Bartók zaczął podróżować po Węgrzech i innych częściach Europy Wschodniej, zbierając pieśni ludowe. Fascynowała go różnorodność muzyki ludowej i jej możliwości wykorzystania w muzyce klasycznej. Do kompozycji Bartóka inspirowanych muzyką ludową należą Tańce rumuńskie (1915), Szkice węgierskie (1913-1918) i Koncert na orkiestrę (1943).
Oprócz muzyki inspirowanej folkiem Bartók napisał także kilka dzieł abstrakcyjnych, takich jak Kwartety smyczkowe nr 1-6 oraz Sonata na dwa fortepiany i perkusję. Utwory te charakteryzują się złożonymi rytmami, dysonansowymi harmoniami i zastosowaniem niezwykłych kombinacji instrumentalnych.
Bartók był także utalentowanym pianistą i wykonywał własne utwory w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Uczył także gry na fortepianie i kompozycji w Akademii Muzycznej w Budapeszcie oraz w Curtis Institute of Music w Filadelfii.
Bartók zmarł w Nowym Jorku w 1945 roku w wieku 64 lat. Pozostawił po sobie dziedzictwo wpływowej muzyki, która nadal jest wykonywana i podoba się publiczności na całym świecie.