Czas trwania i brak notatek :Utwór składa się z czterech minut i trzydziestu trzech sekund ciszy, bez nut. Podważa to konwencjonalne wyobrażenia o tym, czym jest muzyka, ponieważ odrywa się od oczekiwań dotyczących melodii, harmonii i rytmów. Część krytyków twierdzi, że to wcale nie muzyka, a raczej eksperyment z dźwiękiem i ciszą.
Reakcje publiczności :Premiera utworu „4'33””, która odbyła się w 1952 r. w Maverick Concert Hall w Woodstock w stanie Nowy Jork, wywołała różnorodne reakcje publiczności. Niektórzy byli zdumieni, zdezorientowani, a nawet oburzeni brakiem tradycyjnej treści muzycznej. Inni uznał to za prowokacyjne, skłaniające do myślenia, a nawet wyzwalające, postrzegając je jako komentarz na temat natury muzyki i samej sztuki.
Zamiar koncepcyjny :John Cage zamierzył „4'33””, aby podkreślić dźwięki otoczenia, w tym niezamierzone dźwięki, takie jak kaszel, szepty i szuranie publiczności. Podkreślając dźwięki otoczenia, Cage chciał rzucić wyzwanie tradycyjnemu doświadczeniu koncertowemu i zmienić go skupienie się muzyków i ich występów na postrzeganiu dźwięku przez publiczność. To konceptualne podejście było zarówno chwalone, jak i krytykowane.
Minimalizm w muzyce :„4'33”” jest często uważany za znaczące dzieło w rozwoju muzyki minimalistycznej. Reprezentuje skrajną formę minimalizmu, w której brak tradycyjnych elementów muzycznych staje się rdzeniem kompozycji. Niektórzy krytycy twierdzą, że takiemu podejściu brakuje głębia emocjonalna i zainteresowanie muzyczne, inni doceniają prostotę i możliwość kontemplacji.
Ekspresja artystyczna :Kontrowersje wokół „4'33” rodzą szersze pytania dotyczące ekspresji artystycznej, definicji muzyki i roli publiczności w interpretacji sztuki. Konceptualny zamysł Johna Cage'a i subiektywne doświadczenia publiczności sprawiły, że kompozycja stała się przedmiotem ciągłej debaty i dyskusji w świecie sztuki i muzyki.