Oto kilka przypadków, w których Golding używa werbla w powieści:
1. Przedstawienie Bestii :Bęben pojawia się po raz pierwszy podczas początkowej eksploracji wyspy przez chłopców, kiedy napotykają dziwne dźwięki i cienie w dżungli. Sugeruje obecność nieznanej i potencjalnie niebezpiecznej istoty – później zidentyfikowanej jako „bestia” – tworząc złowrogą i niepokojącą atmosferę.
2. Śmierć Simona :Werble odgrywają kluczową rolę podczas tragicznych wydarzeń poprzedzających śmierć Simona. Gdy Simon natrafia na dziki taniec i rytuał ofiarny chłopców, intensywny rytmiczny dźwięk bębnów zwiększa napięcie i poczucie zbliżającej się zagłady.
3. Przemiana Jacka :Bęben towarzyszy przemianie Jacka w dzikiego i bezwzględnego przywódcę. Podkreśla jego rosnącą władzę i kontrolę nad innymi chłopcami, sygnalizując zmianę dynamiki grupy i narastający konflikt między obydwoma plemionami.
4. Lot Ralpha i Piggy :Bębny dodają pilnego i chaotycznego elementu scenie, w której Ralph i Piggy próbują uciec przed nacierającymi dzikusami. Nieubłagany rytm odzwierciedla ich desperacką ucieczkę i rosnące niebezpieczeństwo, przed którym stają.
Używając bębna, Golding tworzy potężny efekt dźwiękowy, który wzmacnia emocjonalny wpływ i napięcie narracji. Służy jako symboliczne narzędzie sygnalizowania kluczowych punktów zwrotnych w historii, wywołując poczucie oczekiwania, wzmożonego dramatu i zbliżającego się kryzysu.