1. Atonalność i technika dwunastotonowa:
Berg był pionierem muzyki atonalnej, stylu wykraczającego poza tradycyjną harmonię tonalną. Później przyjął rozwiniętą przez Schönberga technikę dwunastotonową, która polega na organizowaniu kompozycji muzycznych w oparciu o zestaw dwunastu odrębnych nut. Zastosowanie przez Berga tych technik pozwoliło na większą swobodę ekspresji muzycznej i otworzyło nowe możliwości rozwoju harmonicznego i melodycznego.
2. Innowacje operacyjne:
Berg wniósł znaczący wkład w gatunek opery. Jego najsłynniejsze dzieło, opera „Wozzeck” (1925), uznawana jest za jedno z największych osiągnięć operowych XX wieku. W „Wozzeck” Berg połączył techniki ekspresjonistyczne z tradycyjnymi formami operowymi, tworząc intensywny psychologicznie i naładowany emocjonalnie dramat muzyczny. Eksperymentował także z nowymi sposobami inscenizacji i wykorzystania elementów multimedialnych w swoich operach, przesuwając granice formy operowej.
3. Orkiestracja i instrumentacja:
Berg był znany ze swojego mistrzostwa w orkiestracji. Jego umiejętność tworzenia bogatych i różnorodnych faktur poprzez staranne zestawienie instrumentów była widoczna w jego dziełach orkiestrowych, takich jak „Trzy utwory orkiestrowe op. 6” (1914) i „Suita liryczna” (1926). Eksperymentował także z rozszerzonymi technikami instrumentalnymi i eksplorował wykorzystanie nietypowych instrumentów, poszerzając paletę dźwiękową dostępną kompozytorom.
4. Włączenie niezachodnich wpływów muzycznych:
Muzyka Berga często zawierała elementy z kultur niezachodnich. Na przykład w „Suicie na fortepian op. 25” (1925) połączył elementy jazzu i popularnej muzyki tanecznej. Ta międzykulturowa fuzja nadała jego kompozycjom świeżą perspektywę i rzuciła wyzwanie konwencjonalnym pojęciom o estetyce muzycznej.
5. Użycie serializmu:
Późniejsze prace Berga wykazały coraz większe wykorzystanie serializmu, techniki kompozytorskiej polegającej na organizacji wysokości tonu, czasu trwania i dynamiki w uporządkowane serie lub „rzędy”. Podejście to rozwinęło jego systematyczne i uporządkowane podejście do kompozycji.
Wkład Berga w muzykę polega na innowacyjnym wykorzystaniu technik kompozytorskich, eksploracji atonalności i serializmu, innowacjach operowych oraz umiejętności syntezy różnorodnych wpływów muzycznych. Jego dzieła wywarły głęboki wpływ na kolejne pokolenia kompozytorów i nadal są badane i podziwiane ze względu na ich złożoność, głębię emocjonalną i przełomowy charakter.