Luk thung to gatunek tajskiej muzyki country, który powstał w połowie XIX wieku. Charakteryzuje się wykorzystaniem tradycyjnych tajskich instrumentów, takich jak fin, chak i khlui, a także skupieniem się na życiu codziennym na wiejskich terenach Tajlandii. Piosenki Luk Thung często opowiadają historie o miłości, stracie i tęsknocie za domem i zazwyczaj śpiewa się je w nosowym, dźwięcznym stylu. Do najsłynniejszych piosenkarzy luk thung należą Phleng Phrai, Pumpuang Duangjan i Chai Muangsing.
Molam
Molam to gatunek tajskiej muzyki ludowej, który powstał w północno-wschodnim regionie Tajlandii. Charakteryzuje się wykorzystaniem khaena, organu ustnego z wolnej trzciny i morlamu, rodzaju bębna. Piosenki Molam są często śpiewane w stylu wezwania i odpowiedzi i zazwyczaj opowiadają historie o problemach społecznych, takich jak bieda, przestępczość i narkomania. Do najbardziej znanych śpiewaków molam należą Bua Khaw Kaew, Jintara Poonlarp i Tai Orathai.
Luk krung
Luk krung to gatunek tajskiej muzyki pop, który powstał w latach pięćdziesiątych XX wieku. Charakteryzuje się wykorzystaniem zachodnich instrumentów, takich jak gitara, bas i perkusja, a także skupieniem się na życiu miejskim w Tajlandii. Piosenki Luk Krung często opowiadają historie o miłości, związkach i dążeniu do sukcesu. Do najbardziej znanych piosenkarzy luk krung należą Suphan Buri, Sompong Nakhonsi i Duangporn Inthakanok.
Rongngeng
Rong ngeng to gatunek tajskiej muzyki klasycznej, który powstał w XVII wieku. Charakteryzuje się wykorzystaniem tradycyjnych tajskich instrumentów, takich jak saw duang, khim i ranad ek. Piosenki Rong ngeng są często wykorzystywane do celów ceremonialnych i zazwyczaj są komponowane w wysoce zorganizowanym, formalnym stylu. Do najsłynniejszych kompozytorów rong ngeng należą Luang Pradit Phairoh, książę Damrong Rajanubhab i Khun Suwatdiphakdi.