Niektórzy chrześcijanie mogą wierzyć, że słuchanie muzyki rockowej wykonywanej przez ateistę jest dopuszczalne, argumentując, że przesłanie lub przekonania artysty niekoniecznie wpływają na ich przyjemność lub ocenę samej muzyki. Mogą oddzielić sztukę od artysty i skupić się na jakości lub emocjonalnym wpływie muzyki.
Z drugiej strony inni chrześcijanie mogą uważać słuchanie muzyki przez ateistę za problematyczne, a nawet grzeszne, wierząc, że może to narazić ich na idee lub wpływy sprzeczne z ich przekonaniami religijnymi lub wartościami. Mogą to postrzegać jako formę wsparcia lub aprobaty światopoglądu artysty, który mogą uznać za niezgodny z ich wiarą chrześcijańską.
Ostatecznie to, czy chrześcijanin zdecyduje się słuchać muzyki rockowej wykonywanej przez ateistę, czy nie, jest decyzją osobistą, która wymaga zrównoważenia jego indywidualnego rozumienia swoich przekonań religijnych z przyjemnością czerpaną z muzyki i własną swobodą w wyborze tego, co konsumują. Niektórzy mogą uznać to za akceptowalne, inni wolą unikać takiej muzyki ze względu na własne przekonania i wrażliwość duchową.