Termin espressivo pochodzi od włoskiego słowa „espressione”, co oznacza „ekspresja”. Kiedy muzyk gra utwór muzyczny espressivo, stara się przekazać emocje i uczucia wyrażone w muzyce. Można tego dokonać poprzez zastosowanie dynamiki, tempa i artykulacji.
Na przykład pianista może zagrać utwór muzyczny espressivo, stosując różną dynamikę, od cichej po głośną, aby wyrazić różne emocje przenoszone w muzyce. Mogą również użyć wolnego tempa, aby wywołać poczucie melancholii, lub szybkiego tempa, aby wywołać poczucie podniecenia. Pianista może również używać różnych artykulacji, takich jak legato i staccato, aby podkreślić różne nuty i frazy w muzyce.
Kiedy muzyk gra utwór muzyczny espressivo, stara się nawiązać kontakt ze słuchaczem. Chcą przekazać emocje i uczucia wyrażone w muzyce i chcą, aby słuchacz doświadczył tych emocji i uczuć razem z nimi.