Muzykę europejską można ogólnie podzielić na dwa główne okresy:
1. Muzyka średniowieczna i renesansowa (ok. 500-1600) :Okres ten charakteryzował się muzyką sakralną i świecką, w tym pieśnią chorałową, polifonią i rozwojem muzyki instrumentalnej. Trubadurzy, minstrele i muzycy dworscy odegrali ważną rolę w rozpowszechnianiu muzyki w różnych warstwach społecznych.
2. Okres baroku, klasycyzmu i romantyzmu (ok. 1600-1900) :
- Muzyka barokowa (ok. 1600-1750) :W tym okresie rozwinęła się muzyka operowa, oratoryjna i instrumentalna. Jest kojarzony z kompozytorami takimi jak Bach, Handel i Vivaldi.
- Muzyka klasyczna (ok. 1750-1820) :W tym okresie kładziono nacisk na równowagę, przejrzystość i formę. Kluczowi kompozytorzy to Mozart, Haydn i Beethoven.
- Muzyka romantyczna (ok. 1820-1900) :Okres ten charakteryzował się wzmożoną ekspresją emocjonalną, nacjonalizmem i powstaniem wirtuoza. Do kompozytorów romantycznych zaliczają się Chopin, Schubert, Schumann, Wagner i Brahms.
Poza tymi głównymi okresami muzykę europejską kształtowały także tradycje ludowe, tożsamość narodowa i regionalna oraz wpływ pozaeuropejskich tradycji muzycznych. W XX wieku europejscy kompozytorzy nadal odkrywali nowe style, techniki i wpływy muzyczne, dając początek modernizmowi, muzyce atonalnej, muzyce elektronicznej i różnym formom eksperymentalnym.
Ogólnie rzecz biorąc, muzyka europejska reprezentuje bogaty zbiór różnorodnych form muzycznych, odzwierciedlających dziedzictwo kulturowe i kreatywność kontynentu europejskiego. Jej wpływ można usłyszeć nie tylko w Europie, ale także w rozwoju zachodniej muzyki klasycznej i jej globalnym zasięgu.