Początki przedkolonialne:
Muzyczne dziedzictwo Kordylierów ma swoje korzenie w epoce przedkolonialnej, kiedy muzyka odgrywała integralną rolę w różnych aspektach życia społecznego, takich jak rytuały religijne, uroczystości i interakcje społeczne. Rdzenne instrumenty muzyczne, takie jak gangsa (gongi), flety bambusowe, flety nosowe i instrumenty perkusyjne, były dominującymi elementami tradycyjnej muzyki kordylerskiej.
Hiszpański wpływ kolonialny:
Hiszpański okres kolonialny przyniósł znaczące zmiany w muzyce kordylerskiej, szczególnie wraz z wprowadzeniem zachodnich elementów i instrumentów muzycznych. Bracia hiszpańscy rozpowszechniali swoje nauki religijne, włączając lokalne tradycje muzyczne do muzyki kościelnej, co doprowadziło do rozwoju chrześcijańskich hymnów, pieśni i kompozycji liturgicznych.
Tradycje śpiewu Kalinga i Ifugao:
Dwie znaczące tradycje muzyczne, które wyłoniły się w tym okresie z regionu Kordyliery, to tradycje śpiewu Kalinga i Ifugao. Pieśni Kalingi charakteryzują się dynamicznym rytmem i złożonymi melodiami, którym często towarzyszy dźwięk bambusowych fletów. Z kolei pieśni Ifugao znane są ze swoich zawiłych polifonicznych faktur, tworzących harmonijne warstwy wokalne. Te tradycje pieśni mają znaczenie kulturowe i historyczne, przekazując ustne narracje i historie przodków.
Współczesna muzyka kordylerska:
W dzisiejszych czasach muzyka kordylierska nadal ewoluuje i obejmuje nowe wpływy. Rdzenne tradycje muzyczne połączyły się ze współczesnymi stylami muzycznymi, co doprowadziło do powstania gatunków fusion, takich jak folk-rock, pop, a nawet hip-hop. Muzycy z regionu aktywnie wskrzeszają i promują swoją muzykę kulturalną, wykonując i nagrywając zarówno utwory tradycyjne, jak i współczesne.
Festiwale i wydarzenia kulturalne:
Wydarzenia kulturalne, festiwale i konkursy odgrywają kluczową rolę w prezentowaniu i ochronie muzyki Kordylierów. Godne uwagi wydarzenia obejmują Festiwal Panagbenga, Festiwal Tarasów Ryżowych Ifugao, Pieśni Hudhud z Ifugao (wpisane na niematerialne dziedzictwo kulturowe UNESCO) oraz różne rodzime festiwale muzyczne. Platformy te pozwalają muzykom dzielić się swoimi talentami, wymieniać wiedzę i zapewnić dalszy rozwój muzyki kordylerskiej.
Podsumowując, historia muzyki kordylerskiej na Filipinach jest świadectwem kreatywności, odporności i bogatego dziedzictwa kulturowego rdzennych społeczności. Od tradycji przedkolonialnych po współczesne fuzje, muzyka regionu Kordyliery odzwierciedla różnorodną tożsamość jej mieszkańców i nadal stanowi istotną część ich życia, zachowując ich dziedzictwo kulturowe dla przyszłych pokoleń.