Musicale można podzielić na różne gatunki, w tym:
- Tradycyjny teatr muzyczny: To pełnometrażowe inscenizacje, które opowiadają historię poprzez muzykę, dialog i taniec. Przykładami są programy takie jak „Upiór w operze”, „Les Misérables” i „Hamilton”.
- Musicale z szafy grającej: Te musicale są zbudowane wokół piosenek konkretnego artysty lub grupy. Włączają popularne hity w nową narrację, często z minimalnym dialogiem. Przykłady obejmują „Mamma Mia!” (na podstawie muzyki zespołu ABBA), „Rock of Ages” (zawierający utwory rockowe z lat 80.) i „Jagged Little Pill” (z muzyką Alanis Morissette).
- Musicale filmowe: To filmy, które łączą muzyczne numery z mówionymi dialogami i wizualną narracją. Godne uwagi przykłady to „Czarnoksiężnik z krainy Oz”, „Deszczowa piosenka” i „La La Land”.
- Rewie muzyczne: Są to programy o luźniejszej strukturze, zawierające serię numerów muzycznych, skeczy i układów tanecznych, zwykle z tematem lub elementem łączącym. Przykładami są segmenty muzyczne „The Ziegfeld Follies” i „The Tonight Show Starring Jimmy Fallon”.
- Opery: Opery to spektakle teatru muzycznego, w których do przekazywania dramatycznych historii wykorzystuje się przede wszystkim śpiew klasyczny (śpiew operowy). Często mają wyszukane dekoracje i kostiumy i są wystawiane w operach lub podobnych miejscach.
- Przedstawienia muzyczne: Są to sztuki, które włączają do swojej narracji liczby muzyczne, często skupiając się na rozwoju postaci i dialogu. „Next to Normal” i „Dear Evan Hansen” to przykłady współczesnych spektakli muzycznych.
- Musicale taneczne: Jak sama nazwa wskazuje, te musicale kładą duży nacisk na taniec jako medium opowiadania historii, integrując skomplikowaną choreografię z narracją. „Chicago”, „A Chorus Line” i „Billy Elliot” to przykłady musicali tanecznych.