1. Postrzegane skojarzenie z marihuaną: Muzyka reggae była często kojarzona z używaniem marihuany, znanej również na Jamajce jako „ganja”, oraz z ruchem Rastafarian. Doprowadziło to do krytyki ze strony niektórych, którzy postrzegali używanie marihuany jako negatywny wpływ.
2. Przesłanie polityczne i społeczne: Reggae często poruszało kwestie społeczne i polityczne, takie jak bieda, nierówność i niesprawiedliwość, co czasami prowadziło do krytyki ze strony tych, którzy uważali, że te tematy nie powinny być uwzględniane w muzyce.
3. Krytyka muzyki Dancehall: Podgatunek reggae zwany „dancehall” pojawił się w latach 70. i 80. XX wieku, który zawierał elementy hip-hopu i zawierał teksty o charakterze seksualnym. Doprowadziło to do krytyki ze strony tych, którzy uważali, że dancehall promuje wulgarność i niemoralność.
4. Obawy dotyczące zawłaszczania kultury: W miarę jak muzyka reggae zyskiwała popularność na całym świecie, niektórzy krytycy wyrazili obawy dotyczące zawłaszczania kulturowego, twierdząc, że artyści spoza Jamajki wykorzystują kulturę Jamajki w celu uzyskania korzyści finansowych, nie dając należytego uznania twórcom gatunku.
5. Brak atrakcyjności głównego nurtu: W niektórych przypadkach muzykę reggae krytykowano za jej ograniczony atrakcyjność poza główną publicznością. Krytycy argumentowali, że użycie patois w reggae, jego często wolne tempo i skupienie się na komentarzach społecznych utrudniają jego powszechną akceptację.
Pomimo tej krytyki muzyka reggae spotkała się również z powszechnym uznaniem ze względu na swoje znaczenie kulturowe, wpływ na inne gatunki oraz zdolność do przekazywania przesłania zmian społecznych i jedności. Z biegiem czasu popularność gatunku znacznie wzrosła, a wiele krytyki, z jaką spotkał się na początku, zostało złagodzonych lub rozwiązanych.