Rezultatem była wyjątkowa mieszanka stylów muzycznych, która różniła się od muzyki produkowanej w innych częściach Stanów Zjednoczonych. Muzyka górska charakteryzowała się zazwyczaj wykorzystaniem instrumentów akustycznych, takich jak skrzypce, banjo, gitara i mandolina. Teksty pieśni górskich często opowiadały historie z życia codziennego, takie jak miłość, strata i trudności.
Na początku XX wieku muzyka górska zaczęła rozprzestrzeniać się poza region Appalachów i stała się popularna w całych Stanach Zjednoczonych. Było to częściowo spowodowane rozwojem przemysłu nagraniowego, który umożliwił muzykom górskim dzielenie się swoją muzyką z szerszą publicznością.
Muzyka ludowa, bluegrass i muzyka country mają swoje korzenie w muzyce górskiej, ale każdy z tych gatunków ma swoje unikalne cechy. Muzykę ludową zazwyczaj charakteryzuje skupienie się na tradycyjnych melodiach i tekstach, podczas gdy bluegrass słynie z szybkiego tempa i złożonego instrumentarium. Muzykę country często definiuje się poprzez wykorzystanie instrumentów elektrycznych i nacisk na sentymentalne teksty.
Pomimo różnic muzykę ludową, bluegrass i muzykę country łączy wspólna więź wynikająca z ich korzeni w tradycyjnej muzyce Appalachów.