W zachodniej muzyce klasycznej tradycyjne formy strukturalne obejmują:
1. Forma binarna (AB):Składa się z dwóch części, A i B, gdzie A się powtarza.
2. Forma trójskładnikowa (ABA):podobna do formy binarnej, ale z kontrastującą sekcją B.
3. Forma Rondo (ABACADA):Powtarzająca się sekcja A przeplata się z kontrastującymi sekcjami (B, C, D).
4. Forma allegro sonatowego:używana w pierwszych częściach klasycznych sonat, symfonii i koncertów. Zwykle składa się z trzech głównych sekcji:Ekspozycja, Rozwój i Podsumowanie.
5. Fuga:forma kontrapunktyczna oparta na temacie, który jest naśladowany i rozwijany w całym utworze.
We współczesnej muzyce istnieje większa różnorodność podejść strukturalnych. Niektóre prace mogą opierać się na tradycyjnych formach, inne zaś eksplorują struktury eksperymentalne lub niekonwencjonalne. Niektórzy współcześni kompozytorzy tworzą struktury otwarte lub aleatoryczne, które pozwalają na improwizację lub udział publiczności.
Zrozumienie struktury muzycznej ma kluczowe znaczenie dla analizowania, interpretowania i doceniania muzyki. Pomaga muzykom i słuchaczom dostrzec, jak różne elementy pasują do siebie i stworzyć spójne doświadczenie muzyczne.