Wykorzystanie przez Strawińskiego rosyjskich melodii ludowych jest najbardziej widoczne w jego wczesnych dziełach, takich jak balet „Ognisty ptak” (1910) i opera „Pietruszka” (1911). W tych utworach Strawiński włącza do swoich kompozycji tradycyjne rosyjskie melodie i rytmy, tworząc wyraźnie rosyjskie brzmienie.
Jednak wykorzystanie przez Strawińskiego rosyjskiej muzyki ludowej nie ograniczało się do jego wczesnych dzieł. Przez całą swoją karierę włączał elementy rosyjskiej muzyki ludowej do swoich kompozycji, nawet po opuszczeniu Rosji i osiedleniu się w Stanach Zjednoczonych. Na przykład jego Symfonia Psalmów (1930) zawiera część opartą na rosyjskiej pieśni ludowej, a jego Koncert na fortepian i instrumenty dęte (1923) zawiera w swojej końcowej części rosyjskie melodie ludowe.
Wykorzystanie przez Strawińskiego rosyjskiej muzyki ludowej nie było jedynie kwestią nostalgii. Pociągało go piękno i żywotność rosyjskiej muzyki ludowej i wierzył, że może ona stanowić bogate źródło inspiracji dla jego własnych kompozycji. Włączając do swoich dzieł rosyjską muzykę ludową, Strawiński pomógł przybliżyć kulturę rosyjską szerszej publiczności i promować lepsze zrozumienie muzyki rosyjskiej.