- Fortepian (p):miękki
- Forte (f):głośno
- Fortepian mezzo (mp):umiarkowanie miękki
- Mezzo forte (mf):umiarkowanie głośno
- Pianissimo (pp):bardzo miękki
- Fortissimo (ff):bardzo głośno
Dynamikę można wykorzystać do stworzenia kontrastu, podkreślenia i kształtu kompozycji muzycznej. Mogą także pomóc w oddaniu nastroju lub emocji utworu muzycznego. Na przykład, w przypadku kołysanki można zastosować cichą i delikatną dynamikę, a w przypadku marszu lub sceny bitwy – głośną i mocną dynamikę.
Dynamikę można również wykorzystać do stworzenia poczucia równowagi w zespole muzycznym. Na przykład w orkiestrze symfonicznej smyczki mogą grać ciche pasaże, podczas gdy instrumenty dęte blaszane i perkusja grają głośno. Stwarza to kontrast, który pomaga uwypuklić różne sekcje orkiestry i stworzyć pełniejszy i bardziej zrównoważony dźwięk.
Oprócz opisanych powyżej podstawowych oznaczeń dynamicznych istnieje szereg innych symboli, które można wykorzystać do wskazania dynamiki w zapisie muzycznym. Należą do nich:
- Crescendo (cresc.):stopniowo coraz głośniejsze
- Decrescendo (decresc.):stopniowo staje się bardziej miękkie
- Sforzando (sfz):nagły, ostry akcent
- Staccato (stacc.):krótkie, oddzielone nuty
- Legato (leg.):gładkie, połączone nuty
- Tenuto (dziesięć):przytrzymaj banknot w pełnej wartości
Dynamika jest ważnym elementem ekspresji muzycznej i można ją wykorzystać do tworzenia szerokiej gamy efektów muzycznych. Rozumiejąc, jak działa dynamika, muzycy mogą przekazywać publiczności swoje muzyczne pomysły i emocje.