1) Użycie drona:zarówno w muzyce indyjskiej, jak i bliskowschodniej, często podstawą muzyki jest ciągły dron. Dron zapewnia stałą, niezmienną wysokość dźwięku, na której mogą grać inne instrumenty.
2) Śpiew melizmatyczny:zarówno indyjska, jak i bliskowschodnia muzyka wokalna często charakteryzuje się melizmem, czyli szybką i wyszukaną dekoracją pojedynczej wysokości. Melisma dodaje muzyce elementu improwizacji i pozwala śpiewakom wyrazić swoją wirtuozerię.
3) Improwizacja:improwizacja jest centralną częścią muzyki klasycznej zarówno indyjskiej, jak i bliskowschodniej. Muzycy obu kultur są zachęcani do improwizowania na tradycyjnych melodiach i rytmach, tworząc nowe i niepowtarzalne interpretacje muzyki.
4) Instrumenty:Wiele instrumentów używanych w muzyce klasycznej Indii i Bliskiego Wschodu ma podobną konstrukcję i brzmienie. Na przykład sitar i tamboura to instrumenty strunowe, na których gra się za pomocą plektronu, podczas gdy tabla i darbuka to instrumenty perkusyjne używane do utrzymywania rytmu.
5) Złożoność rytmiczna:zarówno muzyka klasyczna indyjska, jak i bliskowschodnia często charakteryzuje się złożonymi wzorami rytmicznymi, na których grają różne instrumenty. Rytmy te tworzą w muzyce poczucie podniecenia i energii.
6) Stosowanie technik wokalnych:zarówno w muzyce klasycznej Indii, jak i Bliskiego Wschodu śpiewacy często wykorzystują specjalne techniki wokalne, aby stworzyć niepowtarzalne dźwięki. Techniki te obejmują vibrato, tremolo i falset.
7) Znaczenie kulturowe:muzyka klasyczna zajmuje znaczącą pozycję w kulturze Indii i Bliskiego Wschodu. Jest często wykonywany podczas ceremonii i świąt religijnych i stanowi ważny element tożsamości kulturowej obu regionów.