Muzyka: Muzyka odegrała kluczową rolę w kształtowaniu wrażeń z Woodstock. Na festiwalu zaprezentowali się najsłynniejsi muzycy i zespoły tamtych czasów, w tym Jimi Hendrix, The Who, Janis Joplin, Joan Baez i Santana, którzy przyciągnęli setki tysięcy entuzjastów muzyki.
Sztuka i ekspresja: Woodstock był czymś więcej niż tylko festiwalem muzycznym; była to platforma ekspresji artystycznej. Uczestnicy zajmowali się różnymi formami sztuki, w tym malarstwem, rzeźbą i performansem, co dodało festiwalowi dynamiki i kontrkulturowej atmosfery.
Kultura młodzieżowa: Festiwal ucieleśniał ducha kultury młodzieżowej epoki, charakteryzującej się odrzuceniem norm społecznych i pragnieniem wyzwolenia. Woodstock stał się symbolem młodzieńczego idealizmu i momentem, w którym całe pokolenie zebrało się, aby świętować jedność, pokój i muzykę.
Wolna miłość i kultura hipisowska: Woodstock upłynął pod znakiem celebracji wolnej miłości i kultury hippisowskiej. Uczestnicy pokochali wolność seksualną, eksperymenty z narkotykami psychodelicznymi i wspólny sposób życia, co ukształtowało atmosferę i etos wydarzenia.
Reakcja na wojnę w Wietnamie: Festiwal odbył się w okresie sprzeciwu społecznego wobec wojny w Wietnamie. Woodstock pojawił się jako kontrapunkt dla trwającej wojny i reprezentacja ruchu pokoju i miłości, który sprzeciwiał się konfliktowi. Wielu uczestników postrzegało to jako moment do wyrażenia nastrojów antywojennych oraz wzmocnienia poczucia wspólnoty i wspólnoty.
Zmiany społeczne i polityczne: Woodstock odzwierciedlał szersze zmiany społeczne i polityczne, jakie zaszły w latach 60. Stało się platformą aktywizmu, a uczestnicy wyrażali obawy dotyczące kwestii środowiskowych, praw obywatelskich i równości płci, przyczyniając się do szerszej dyskusji na temat transformacji społecznej.