Dlaczego wytwórnie nagraniowe miały trudności z wysyłaniem wczesnych artystów bluesowych za tantiemy?

Wytwórnie nagraniowe miały trudności z przesyłaniem opłat licencyjnych wczesnym artystom bluesowym, ponieważ wielu z tych artystów było niepiśmiennych i nie miało kont bankowych. Ponadto na początku XX wieku przemysł nagraniowy nie był tak dobrze ugruntowany jak obecnie i nie istniały standardowe procedury płacenia artystom tantiem. W rezultacie wielu artystów bluesowych nigdy nie otrzymało zapłaty za swoje nagrania lub otrzymali jedynie niewielką część tego, co im się należało.

W niektórych przypadkach wytwórnie płytowe po prostu zapewniały artystom zryczałtowane wynagrodzenie za ich twórczość, a artyści nie otrzymywali żadnych dalszych płatności. W innych przypadkach wytwórnie płytowe przesyłały tantiemy menedżerom lub agentom artystów, którzy następnie pobierali część pieniędzy, a resztę przekazywali artystom. Praktyka ta często prowadziła do oszukiwania artystów w zakresie sprawiedliwej części zysków z ich nagrań.

Brak opłat licencyjnych dla wczesnych artystów bluesowych był głównym czynnikiem przyczyniającym się do ubóstwa, z jakim borykało się wielu z tych artystów. Pomimo tego, że ich muzyka była często bardzo popularna, wielu artystów bluesowych żyło w biedzie i umierało, nie doczekawszy się finansowych nagród za swoją pracę.