* Czarny Rycerz zostaje pokonany: Choć Czarny Rycerz podejmuje mężną walkę, ostatecznie zostaje pokonany przez króla Artura. Traci obie ręce i nogę i jest zmuszony przyznać się do porażki.
* Zwycięstwo Artura jest pokazane w sposób humorystyczny: Humor tkwi w absurdalności sytuacji – rycerz nie godzący się na porażkę nawet po ciężkim zranieniu. Ten humor wskazuje na pogląd, że prawdziwe zło jest śmieszne i ostatecznie słabe.
* „Zło” jest raczej karykaturą: Czarny Rycerz to karykatura upartego, nieustępliwego wojownika. Jego zło jest wyśmiewane, czyniąc je mniej groźnym i bardziej głupim.
Zakończenie „Białego Rycerza” bardziej opowiada o absurdzie wojny i uporze ludzi, a nie o ostatecznym zwycięstwie zła.
Warto zauważyć, że film jako całość jest pełen momentów podważających tradycyjne pojęcie dobra i zła. Bohaterowie często zachowują się w sposób wymykający się jednoznacznej kategoryzacji, przez co przekaz filmu jest złożony i otwarty na interpretację.