Pozytywny:
* Zabawne i przystępne: Książka oddaje niezręczność i humor życia w gimnazjum w sposób, który rezonuje z czytelnikami.
* Wciągające postacie: Greg Heffley i jego rodzina są zapadający w pamięć i można się z nimi utożsamić, nawet w chaotycznych i często zawstydzających sytuacjach.
* Szybkie i zabawne: Książkę czyta się szybko i jest mnóstwo momentów, w których można się pośmiać.
* Humor ilustracyjny: Charakterystyczne ilustracje Jeffa Kinneya dodają opowieści wizualnego wymiaru, wzmacniając efekt komediowy.
Negatywne:
* Powtarzający się humor: Niektórzy czytelnicy uważają ten humor za stereotypowy i powtarzalny, zwłaszcza w kontekście trwającej rywalizacji Grega i Rodricka.
* Sytuacje nadzwyczajne: Książka czasami opiera się na przesadzonych wydarzeniach i slapstickowym humorze, który niektórzy mogą uznać za nierealistyczny lub głupi.
* Płytkie znaki: Niektóre postacie, szczególnie postacie drugoplanowe, mogą być jednowymiarowe i słabo rozwinięte.
* Brak głębi: Książka koncentruje się przede wszystkim na humorze i może brakować głębszych tematów lub rozwoju postaci.
Pozytywny:
* Szeroka atrakcyjność: Seria nadal cieszy się dużym zainteresowaniem szerokiej publiczności, w tym dzieci, młodzieży i dorosłych, którzy lubią humorystyczne i wciągające historie.
* Zachęca do czytania: Popularność książki zachęca młodych czytelników do sięgania po książki i czerpania przyjemności z czytania.
* Zjawisko kulturowe: Seria „Pamiętnik Cwaniaczka” stała się fenomenem kulturowym, inspirującym filmy, gry wideo i gadżety.
Negatywne:
* Uprzedzenia związane z płcią: Seria była krytykowana za głównie męską perspektywę, co potencjalnie ogranicza atrakcyjność dla niektórych czytelniczek.
* Przesadny nacisk na popularność: Koncentrowanie się na statusie społecznym i popularności może być postrzegane jako negatywne i promujące nierealistyczne oczekiwania.
* Komercjalizacja: Seria została mocno skomercjalizowana, co potencjalnie przyćmiło pierwotne intencje i wartość artystyczną książek.
Ostatecznie sukces „Diary of a Wimpy Kid 2:Rodrick Rules” można przypisać charakterystycznym postaciom, szybkiemu humorowi i efektywnemu wykorzystaniu ilustracji. Jednakże niektórzy czytelnicy mogą uznać, że humor w książce jest powtarzalny, a postaciom brakuje głębi.