W „Dzieciach” anonimowy narrator nigdy wprost nie stwierdza, co jest „nie tak” z jego rodzicami. Jednak ta historia sugeruje kilka kwestii:
* Odległość emocjonalna: Rodzice są przedstawiani jako oddaleni i emocjonalnie oddzieleni od swoich dzieci. Angażują się w powierzchowne rozmowy i wydają się bardziej zainteresowani własnymi obawami niż dobrem swoich dzieci.
* Brak komunikacji: Rodzina ma trudności z skuteczną komunikacją, co prowadzi do nieporozumień i frustracji. Rodzice narratora są przedstawiani jako zamknięci w sobie i nie chcący dzielić się swoimi przemyśleniami i uczuciami.
* Nierealistyczne oczekiwania: Rodzice mają nierealistyczne oczekiwania wobec swoich dzieci, szczególnie w zakresie rozumienia pojęć i emocji dorosłych. Naciskają na dzieci, aby zachowywały się starsze niż są, co prowadzi do poczucia wyobcowania.
Zamiast bezpośrednio stwierdzać, co jest nie tak, Barthelme wykorzystuje subtelne szczegóły i obserwacje narratora, aby stworzyć obraz dysfunkcyjnej rodziny, w której komunikacja jest napięta i brakuje więzi emocjonalnej.