Zastrzeżenie Wilmota była proponowaną poprawką do ustawy z 1846 r., której celem było zakazanie niewolnictwa na jakimkolwiek terytorium nabytym od Meksyku w wyniku wojny meksykańsko-amerykańskiej.
Kluczowe uwagi na temat Davida Wilmota:
* Przedstawiciel: Służył w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych od 1845 do 1851.
* Abolicjonista: Choć nie był całkowitym abolicjonistą, sprzeciwiał się ekspansji niewolnictwa na nowe terytoria.
* Wpływ na debatę o niewolnictwie: Zastrzeżenie Wilmota stało się głównym punktem spornym w krajowej debacie na temat niewolnictwa, przyczyniając się do wzrostu napięć między Północą a Południem.
* Kariera polityczna: Nadal zasiadał w Senacie Stanów Zjednoczonych i Izbie Reprezentantów, ale jego kariera została przyćmiona przez współpracę z Wilmot Proviso.
Starsza wersja:
Dziedzictwo Davida Wilmota jest przede wszystkim powiązane z zastrzeżeniem Wilmota, które ostatecznie nie zostało przyjęte, ale znacząco wpłynęło na krajobraz polityczny. Podsycało to rosnący podział na sektory i podsycało napięcia, które ostatecznie doprowadziły do wojny secesyjnej.
Chociaż David Wilmot nie był tak powszechnie znany jak inne postacie tamtych czasów, odegrał kluczową rolę w kształtowaniu debaty na temat niewolnictwa i ostatecznego podziału narodu.