Istnieje kilka kluczowych momentów, które można uznać za punkt kulminacyjny:
* Odkrycie „zaginionego miasta” :To wydarzenie, choć ekscytujące i pozornie spełniające marzenia Homera, okazuje się sfabrykowane przez jego własnego ojca. To rozczarowanie jest dla Homera głównym punktem zwrotnym, zmuszającym go do ponownej oceny swojego życia i znaczenia przygody.
* Spotkanie z „Dzikim Człowiekiem” :Ta konfrontacja z tajemniczą postacią, choć początkowo przerażająca, ostatecznie prowadzi Homera do zrozumienia, że prawdziwa przygoda nie polega na podboju czy ucieczce, ale na przyjęciu nieznanego i znalezieniu pocieszenia w obliczu strachu.
* Ostatnia podróż do „prawdziwego” zaginionego miasta :W tej podróży, podjętej z jego siostrą i napędzanej nowo odkrytą perspektywą na życie, nie chodzi o znalezienie fizycznego miejsca, ale o znalezienie poczucia przynależności i celu w świecie.
Jednak ostatecznym punktem kulminacyjnym jest uświadomienie sobie, że sam Homer jest „Zaginionym Miastem”. W całej książce poszukiwania zaginionego miasta Homera są metaforą jego poszukiwań tożsamości i sensu życia. Odkrywa, że prawdziwa przygoda nie polega na znalezieniu miejsca czy skarbu, ale na zgłębieniu wewnętrznej głębi siebie i zaakceptowaniu tego, kim się jest, ze wszystkimi wadami i w ogóle.
Zatem punkt kulminacyjny nie jest pojedynczym wydarzeniem, ale procesem odkrycia, rozczarowania i ostatecznie akceptacji. Podróż Homera prowadzi go do zrozumienia, że największa przygoda nie kryje się w świecie zewnętrznym, ale w nim samym.