* Czas i pamięć: Wiersz bada, w jaki sposób czas zniekształca pamięć, dzięki czemu przeszłość wydaje się zarówno odległa, jak i intensywnie żywa. Mówca zmaga się z upływem czasu i tym, jak wpływa na jego postrzeganie żalu.
* Strata i śmiertelność: Tytuł wiersza i przedmiot bezpośrednio dotyczą doświadczenia straty i jego trwałego wpływu. Mówca zastanawia się nad śmiercią kogoś blisko, sugerując głębokie poczucie nieobecności i tęsknoty.
* Moc języka: Thomas używa żywych obrazów, poetyckich urządzeń i złożonego języka, aby przekazać emocjonalną wagę żalu. Sam wiersz działa jako świadectwo siły języka do zmagania się z trudnymi emocjami i zachowania wspomnień.
* Pojednanie i akceptacja: Podczas gdy wiersz wyraża głęboki smutek, istnieje również poczucie poszukiwania zrozumienia i akceptacji. Mówca zmaga się z bólem utraty, ale ostatecznie uznaje nieuchronność śmierci i potrzebę pójścia naprzód.
Ostatecznie „smutek temu” bada wieloaspektową naturę żalu, jego wpływ na pamięć, upływ czasu i ludzkie poszukiwania znaczenia w obliczu straty. Jest potężnym świadectwem trwałej mocy żalu i jego zdolności do kształtowania naszego rozumienia życia i śmierci.