Arts >> Sztuka i rozrywka >  >> Książki >> Fikcja

W Hamlecie był prawdziwy duch czy wybiór jego wyobraźni?

Natura ducha w Hamlecie jest jedną z najbardziej trwałych tajemnic sztuki i przedmiotem wielu debat wśród uczonych i publiczności. Nie ma ostatecznej odpowiedzi, ponieważ Szekspira celowo pozostawia ją otwartą na interpretację. Oto kilka argumentów dla obu stron:

Argumenty za prawdziwym duchem:

* Sztuka traktuje ducha jako prawdziwą istotę. Inne postacie widzą i wchodzą w interakcje z duchem, a nie tylko Hamlet. To zwiększa wiarygodność jego istnienia.

* duch ma namacalny wpływ na zdarzenia. Objawienia Ducha zachęcają Hamleta do działania, co prowadzi do łańcucha wydarzeń, które powodują liczne zgony.

* duch ma konkretną wiedzę i cel. Ujawnia tajemnice przeszłości i wymaga zemsty, sugerując prawdziwą chęć wpływania na teraźniejszość.

Argumenty za duchem jest wybiorem wyobraźni Hamleta:

* Stan psychiczny Hamleta jest niestabilny. On jest już rozpaczy i skłonny do melancholii. Duch może być przejawem jego winy, gniewu i pragnienia sprawiedliwości.

* Sztuka podkreśla niewiarygodność perspektywy Hamleta. Jego słynny „bycie lub nie być” monolog kwestionuje naturę samej rzeczywistości. Może to sugerować, że duch jest częścią jego wewnętrznego zamieszania.

* Cel ducha wydaje się służyć własnym pragnieniu Hamleta. Wymagania ducha idealnie pokrywają się z własnym uczuciem zemsty Hamleta.

Ostatecznie interpretacja zależy od jednostki.

* Realista może postrzegać ducha jako nadprzyrodzoną siłę.

* Psychologiczna interpretacja może postrzegać duch jako symbol wewnętrznego zamieszania Hamleta.

Niejednoznaczność Szekspira pozwala na obie interpretacje, a ta otwartość jest kluczową częścią trwałego uroku sztuki.

Fikcja

Powiązane kategorie