Chociaż powieść nie jest bezpośrednim opowiadaniem własnych doświadczeń Andersona , w dużej mierze opiera się na jej własnych doświadczeniach z napaścią seksualną i wyzwaniami związanymi z traumą. Stwierdziła, że powieść była jej sposobem na przetwarzanie własnego doświadczenia i zrozumienia emocjonalnego zawirowania, przez które przeszła.
Dlatego „mów” nie jest ściśle prawdziwą historią, ale jest głęboko zakorzenione w osobistych doświadczeniach autora i rzeczywistości napaści seksualnej i jego następstwach .